Trots leidde de rector mij rond in zijn school. We stapten het lokaal binnen waar een 4 Havo klas stil zat te werken, terwijl de docent zich door een grote stapel correctiewerk worstelde. “We zijn dit jaar in 4 Havo begonnen met zelfstandig werken, iedere les mogen de leerlingen vijftien minuten zelfstandig aan de slag met hun huiswerk. We voeren zelfstandig werken rustig in, wij zijn geen school die maar los experimenteert. Volgend jaar gaan we naar 25 minuten zelfstandig werken per les in 4 Havo.” “Niet in 5 Havo?” probeerde ik nog voorzichtig. “Nee, de leerlingen in 4 Havo moeten er eerst aan wennen. Bovendien, 5 Havo is een eindexamenklas, daar moet je niet mee experimenteren. Als het goed gaat,  beginnen we over enige jaren in de onderbouw, uiteraard met wat minder zelfstandigheid”.

Hoe kunnen we scholen ondersteunen hun innovatiekracht te vergroten?
Mw. drs E.H. Nabben - december 2009

Dit ‘betoog’ is geschreven in het kader van een expertmeeting van wetenschappers op 10 december 2009 in opdracht van de directie Kennis van OC&W. Doel van deze meeting is een debat te organiseren over de wijze waarop de ondersteuningsstructuur van het onderwijs innovatie in het onderwijs effectief kan ondersteunen. In de Maatschappelijke Innovatie Agenda presenteert OC&W een visie op hoe zij tegen innovatie in het onderwijs aankijkt; de nadruk ligt op het vergroten van de innovatiekracht van het onderwijs zelf. Hierbij gaat het om “de responsiviteit, de veerkracht, het adaptieve en innovatieve vermogen van het onderwijssysteem. Innovatie voegt iets toe, genereert meerwaarde en is gericht op de toekomst. Innoveren betreft een duurzame vernieuwing; het nieuwe gedrag is ingebed in de dagelijkse routine”. Het gaat niet persé om het uitvinden van iets nieuws, maar het koppelen (op een nieuwe manier) van het bestaande, of het initiëren van een bepaalde aanpak van anderen.

Download hier het complete artikel