Over het algemeen hadden we in de afgelopen jaren een positief formatiebudget, dus financieel gezien leverden vervangingen voor leerkrachten die toetsen afnamen , nauwelijks problemen op. Dit schooljaar ligt het iets anders. Het saldo van ons formatiebudget is van dien aard dat we op een creatievere manier inzet voor vervanging moeten organiseren. Anders gezegd:  mijn inzet in de verschillende groepen is op het ogenblik dringend gewenst. En eerlijk is eerlijk, het komt mij niet altijd goed uit. Natuurlijk laat ik me daarbij niet in de kaart kijken en zonder te morren draag ik mijn steentje bij. En hoe gek het ook mag klinken, het wordt heel vaak beloond.

Zoals gezegd, ik mocht vanmorgen bijspringen, in de groepen 3. Bij de start van de ochtend zou ik de weekend kring moeten leiden in 3a. Ik kan je verzekeren dat dit niet mijn favoriete hobby is. De praktijk leert dat meestal één kind praat, bij voorkeur tegen de leerkracht, en de anderen wachten onrustig tot zij hun verhaal kwijt kunnen. Kortom in mijn optiek een oersaaie activiteit. Ik dacht dat doe ik net even anders. Ik ben met die koters naar buiten gegaan en heb met een coöperatieve werkvorm de weekendkring op mijn manier gestalte gegeven. Het was opmerkelijk hoe goed leerlingen na afloop aan elkaar konden vertellen wat een ander had meegemaakt. Bovendien was ik nu in twintig minuten klaar, terwijl er ruim een half uur gepland stond voor deze activiteit. Na afloop weer naar binnen voor de rekenles op het digibord.

Tegen tien uur werd ik in de andere groep 3 verwacht. Daar hadden de leerlingen al de rekeninstructie gehad en waren zelfstandig aan het werk. Ik kwam binnen en de juf verliet het lokaal. Ze had het “goed geregeld”, ik hoefde alleen maar achter het bureau te gaan zitten. De juf was nauwelijks verdwenen toen een kind spontaan het woord richtte tot mij: Weet jij wat een molecuul is, vroeg ze. (We hebben het hier over een leerling van 7 jaar!)  Ik keek heel verbaasd en kon een lachje niet onderdrukken. Ik wel, ging ze onverstoorbaar verder. En ze dreunde een perfecte definitie op van wat een molecuul is. Een molecuul is het kleinste deeltje van een stof dat nog alle eigenschappen heeft van die stof. Knap hè, kwam er nog achteraan. Heb ik van mijn vader geleerd, die is brandweerman. Natuurlijk zei ik, dat is logisch. Het meisje glimlachte trots en ging vrolijk verder met haar werk. En ik zat stil te genieten.

Sebastiaan

Sebastiaan schrijft iedere week een blog voor Linca - verder met leiderschap in het onderwijs