Blog Sebastiaan (12)
Blog van Sebastiaan
Vandaag hadden we onze jaarlijkse sportdag met alle leerlingen van onze school. Sinds twee jaar hebben we een prachtig concept bedacht voor dit evenement. Onze vakleerkracht gymnastiek begeleidt ieder jaar een aantal studenten van een regionale ROC opleiding afdeling beweging. (Voorheen het CIOS) Dit mentoraat heeft bijgedragen aan een intensiever contact met het ROC. Zo kwamen we er achter dat instellingen bij het ROC een project, zoals een schoolsportdag, kunnen aanmelden voor begeleiding en ondersteuning.
Terug naar dat assesment. Het betrof een (pittig) zelfonderzoek waarmee je moest aantonen startbekwaam te zijn om de opleiding te kunnen volgen. Doel was tevens om je ontwikkelpunten in beeld te krijgen. Enfin… dat kennen we allemaal wel.
Vandaag zijn we officieel weer gestart. De kop is er af, zogezegd. Zo’n eerste schooldag wil ik altijd beginnen met een ludiek tintje. We verzamelen ons allemaal op de speelplaats. Iedereen staat daar dan kriskras door elkaar. Jonge kinderen worden veelal begeleid door hun ouders, terwijl de ouderen liever alleen naar school gaan. Prachtig om te zien hoe de leerlingen uit groep acht elkaar opzoeken. Ineens zijn zij de oudsten op het schoolplein. Het straalt er vanaf.
Het eind van het schooljaar nadert met rasse schreden. In de afgelopen week hebben onze leerlingen hun overgangsrapport meegekregen. Geweldig om te zien hoe trots sommigen zijn op hun rapport. Het zijn vooral de jonge leerlingen op school die dat beeld laten zien. De ouderen zijn al een stuk “onverschilliger”. Quasi nonchalant overhandigen zij hun rapport als je er belangstellend naar vraagt. Op de vraag wat zij er van vinden halen zij hun schouders op. Die houding wordt ook nog eens versterkt met het woordje “gewoon”...
Op de school waar ik momenteel werk, ben ik nu bijna 5 jaar in dienst. In 2004 heb ik daar het roer overgenomen, op een moment dat deze school een onrustige periode doormaakte. Mijn voorganger was tot tweemaal toe overspannen geraakt en is uiteindelijk opgestapt. In de periode van anderhalf jaar daarna heeft er feitelijk niemand leiding gegeven aan de organisatie. Het toenmalige bestuur heeft mij, na mijn aanstelling, een concrete opdracht meegegeven. Hoewel de opdracht voor mij duidelijk was, heb ik wel min of meer bedongen dat ik, zonder bemoeienis van bovenaf, mijn taken op mijn eigen creatieve wijze kon uitvoeren.
In het dorp waar ik werk is een dorpsontwikkelplan opgesteld. In de volksmond wordt dit kortweg ‘t DOP genoemd. Dit plan behelst een visie over hoe het dorp er over pakweg 10 tot 15 jaar kan uitzien. Eén van de pijlers van ’t DOP betreft de ontwikkeling van een Brede School. Al in 2002 was er door een commissie van wijze mensen getracht een Brede School op poten te zetten.
Vanmorgen mocht ik weer eens bijspringen in verschillende groepen. Er moesten hier en daar wat toetsen worden afgenomen. De beroemde AVI’s en DMT’s uit het CITO LOVS. Zelf heb ik twee jaar geleden in een teamvergadering voorgesteld dat individuele toetsafnames het beste uitgevoerd kunnen worden door de klassenleerkracht. Dat is voor de leerlingen een stuk vertrouwder, en leerkrachten kunnen zich bekwamen in het objectief afnemen van de toetsen. Ook de toetssituatie levert op deze manier aan de leerkracht soms interessante informatie op, die zij vervolgens in het algemeen beeld van het kind kunnen meenemen. Ik zie louter voordelen.
Ik denk dat het zo rond november was van het afgelopen jaar toen tijdens de rondvraag van een teamvergadering, één van de collega’s vroeg of ik plannen had om dit schooljaar nog functioneringsgesprekken te voeren. Op zulke momenten kan ik het niet nalaten om een onnozel antwoord te geven.
Rond deze tijd in het schooljaar houden veel scholen zich bezig met het formatieplaatje voor het komende schooljaar. Op basis van het leerlingenaantal op 1 oktober van het vorig jaar is het formatiebudget daarvoor vastgesteld. Teamleden dienen hun wensenlijstjes in: al of niet korter werken, voorkeurdag compensatieverlof, bapoverlof, indienen verzoek voor ouderschapsverlof en daar bovenop de aanspraak die men meent te kunnen maken voor een groep of leerjaar.

