Het jaarlijkse inspectiebezoek was dit jaar vreugdevol en een herademing. Bij de praktijkschool was na het vorige bezoek sprake van een nader onderzoek en, het komt nog voor in het onderwijs, het huidige bezoek aan de school ging behoorlijk diepgravend over de leerlingen, de IOP’s, het onderwijsconcept, wat zij leerden bij ons op school en hoe het hun verging de eerste jaren na de school. De praktijkschool heeft zijn werk goed gedaan, het plan van aanpak prima uitgevoerd en valt weer onder het basisarrangement. Voor alle overige afdelingen geldt conform de afgelopen jaren dat de onderwijsopbrengsten in orde zijn. Een vanzelfsprekendheid voor een school, maar het is wel goed dat even gezamenlijk vast te stellen.

Het al door de tweede kamer aangenomen wetsvoorstel ’Goed onderwijs, goed bestuur’ en de doordecentralisatie huisvesting zijn onderwerpen die op de scholen niet echt leven. Daar heb ik trouwens wel vaker last van met onderwerpen waarmee ik me bezig schijn te moeten houden. De doordecentralisatie gaat bij ons om zo’n € 1.1 miljoen, die nu via het gemeentefonds zo de gemeentebegroting in gaat. Onderwijsgeld in onze ogen. De gemeente ziet dat, zeker in de huidige tijd, anders. Het voorstel om een derde commissie in te stellen om er weer eens samen naar te kijken stuit op weinig enthousiasme van onze kant. We zoeken naar andere wegen. Het wetsvoorstel gaat onder meer  over een strikte scheiding van toezicht, bestuur en directievoering. Voor een openbare stichting met een wat onduidelijke rol voor de gemeenteraad een dankbaar gespreksonderwerp voor de diverse gremia en wat er zo aan onderwijsbureau’s in het land is. We moeten en zullen het regelen, warm word ik er niet van.

Wanneer ik de Volkskrant op zaterdagochtend open sla, siert de Onderwijsagenda, www.deonderwijsagenda.nl,  de voorpagina van het kenniskatern. Mijn opkomende metaalmoeheid verdwijnt wanneer ik halverwege lees dat de Onderwijsagenda “vooral niet moet blijven hangen in geklaag over wat er allemaal niet deugt in de klas. Zo snel mogelijk willen we op zoek naar oplossingen”. Aanstaande zondag vertrek ik voor vier dagen naar Finland om me te verdiepen in de workability-index, m.a.w. hoe kunnen we ervoor zorgen dat werken in het onderwijs voor jong en oud de moeite waard blijft. Misschien kan het een kleine bijdrage aan de oplossing zijn.

Peter

Peter schrijft iedere week een blog voor Linca - verder met leiderschap in het onderwijs