Kenniscentrum Blogs Blog Peter
Blog Peter (10)
Blog van Peter
De examens zitten er op. Ieder jaar opnieuw spannend en ook de vijfentwintigste keer geen routine. Een ongeluk zit in een klein hoekje en valt onder het examenregime nauwelijks meer te herstellen. Het koude zweet breekt me nog uit wanneer ik terugdenk aan die brave havo-leerling die zijn examen geschiedenis zo moeilijk vond. Tja, hij had per abuis het vwo-examen uitgedeeld gekregen en al ploeterend gemaakt want, wat een wijsheid, havo en vwo hadden op hetzelfde moment geschiedenis. Of het examen wiskunde van tien jaar geleden waar de docent een onderdeel van de examenstof als niet belangrijk had gekwalificeerd, er navenant aandacht aan had besteed (en de leerlingen dus ook), En jawel een complete vraag over dit onderdeel op het examen! Dit jaar is gelukkig de “enige” spanning hoe de leerlingen het er af gebracht hebben.Jarenlang heb ik gedacht dat ik 'in het onderwijs' zat. Zelfs als schoolleider heb ik me dat verbeeld. Inmiddels weet ik beter. De euro regeert.
Aangemoedigd door de AOB-site, www.hoegulismijngemeente.nl, heb ik een hernieuwde poging gestart de bijdrage aan de gemeente uit het gemeentefonds, gerubriceerd onder ´ll-aantal VO´, ook daadwerkelijk bij mijn school te laten terechtkomen. In ons geval betreft het ruim € 1.1 miljoen die verdwijnt in de lokale kas en besteed wordt aan allerhande ongetwijfeld nuttige zaken. Helaas ben ik echter schoolleider en voel me in eerste instantie verantwoordelijk voor een andere nuttige zaak i.c. de leerlingen en de school. Ik vrees dat we hier opnieuw niet uitkomen.
Met een aantal collega’s vertrek ik eind november naar Finland voor een vierdaags bezoek in het kader van “gezond aan het werk blijven”. Gezien de 67-discussie en de grijze golf in het onderwijs een onderwerp van enig belang. We bezoeken o.m. de vakbond, de Arbodienst van Helsinki en professor Illmarinen de geestelijke vader van de zgn. werkvermogenindex. Op dinsdag verdwijn ik in de pauze met een Finse collega voor een kort bezoek aan een middelbare school waar ik tot mijn stomme verbazing een oud-collega uit Nederland tegenkom die daar al weer enige jaren werkt. Het Finse voortgezet onderwijs is anders georganiseerd, één school per wijk waar alle leerlingen gezamenlijk naar toe gaan met een gemiddelde omvang van rond de 400 leerlingen. Werkgeverschap is voor de schoolleiding niet aan de orde. Voor werkgeverszaken moet je bij de lokale overheid zijn, voor ziekte en reïntegratie bij de gemeentelijke Arbodienst. Op Finse scholen draait het ogenschijnlijk alleen om onderwijs, maar in twee uur zie je natuurlijk alleen het groene gras. Op de terugreis op woensdag verbaas ik me erover dat het vliegtuig net zoals op de heenreis weer helemaal vol zit. Wie moet er nu op een doordeweekse dag in Helsinki zijn?
Partijen om ons heen hebben zich vol op de maatschappelijke stage gestort. De gemeente neemt de regierol en sluist tegelijkertijd wat geld weg naar de gemeentebegroting, het is immers overal crisis. De plaatselijke welzijnsinstelling stort zich op de makelaarsfunctie, een nieuwe markt biedt perspectieven. En wij denken, het start pas in 2011, de ministeriële taakgroep die 20% bezuinigingen moeten vinden op de onderwijsbegroting komt over een half jaar met de resultaten, kortom even kieke wat ut wurdt. Bij het opstellen van de meerjarenbegroting geldt hetzelfde. Het al vaker genoemde gat tussen de CAO-afspraken en de bekostiging door het Rijk, de onzekerheid rondom de vaststelling van de gpl (= gemiddelde personeelslast) en het werkgeversdeel van de pensioenlasten gevoegd bij het zwaard van Damocles van diezelfde taakgroep zorgen voor een ‘kieke wat ut wurdt’ meerjarenbegroting.
Jeroen Dijsselbloem staat klokslag halftien op de stoep van de school. Hij bezoekt het vakcollege van onze vmbo-locatie. Collega’s en leerlingen geven mooie presentaties, laten voorbeelden zien van hun werkstukken en vertellen over de bedrijfsstages. Je bent nooit zeker van de komst van politici, een kabinets- of partijcrisis ligt altijd op de loer. Maar Dijsselbloem is keurig op tijd en uitermate to the point. Dat maak je in de (onderwijs)politiek wel anders mee.
Dit schooljaar zijn we gestart met overleg met de schoonmaakdiensten, papieren zakdoekjes, desinfecterende zeepjes en berichtgeving aan ouders, leerlingen en collega’s hoe elkaar te begroeten aan het begin van dit nieuwe schooljaar. Voel me zelf trouwens prima en dat geldt bij de start voor de meeste collega’s en leerlingen.
Met het secretariaat lopen we de agenda voor de komende weken door en kijken naar de post en mails van de afgelopen periode. Vervolgens bereiden we het gesprek met de accountant voor. Het naderende gat in de bekostiging voor 2010 scheelt ons een paar ton en we willen onze ideeën om dat gat te dichten toetsen aan wet- en regelgeving. Het blijkt dat we in juni redelijk voorwerk gedaan hebben.
Beste bloglezer,
de komende periode zal ik met enige regelmaat over mijn belevenissen als algemeen-directeur van een brede scholengemeenschap schrijven. Het gaat om mijn indrukken, niet om de facts and figures en geeft misschien een beeld van een in mijn ogen mooie baan in een waarde- en zinvolle sector. Reageren kan door in te loggen en een commentaar te schrijven, of door te mailen naar
Dit e-mailadres is beschermd tegen spambots. U heeft Javascript nodig om het te kunnen zien.
Groet,
PeteR