Deze week start ik met het voeren van functioneringsgesprekken. Spannend voor mij, eng voor een aantal collega’s. Hun functioneren wordt besproken en dat kan raar voelen wanneer je dat met een ‘nieuwe’ adjunct moet doen, die jou nog niet zo goed kent.
Dagelijks leren we de kinderen dat ieder kind anders is, met eigen kwaliteiten en eigen leer- en ontwikkelpunten. “Fouten maken mag, daar leer je van. Werk samen en help elkaar.” Mooie woorden die, als puntje bij het paaltje komt, alleen voor de kinderen gelden en niet voor ons, zo lijkt het tenminste, maar waarom? Gek hè, als leerkracht mag je geen fouten maken, moet je alles kunnen en weten. Maar van wie eigenlijk? Niet van mij!
Met angst als raadgever doen we onze deur dicht, zodat collega’s niet kunnen zien welke fouten we maken en hoe onzeker we zijn. We doen de deur dicht, zodat onze collega’s niet kunnen zien wie we werkelijk zijn, een mens van vlees en bloed, alles behalve foutloos.

Op een door mij geschreven bericht, gericht aan het team, reageerde een collega vandaag door te zeggen dat ik me met het bericht wel erg kwetsbaar opstelde. “Je geeft jezelf bloot, wees je daarvan bewust”. Ik weet dat ik dit niet zomaar van een ander mag verwachten, het enige dat ik kan doen is het goede voorbeeld geven en laten zien wie ik werkelijk ben.

Joeri

Joeri schrijft regelmatig een blog voor Linca - Verder met leiderschap in het onderwijs