Laatst kwam mijn vriendin thuis met een doos gelukskoekjes. Met gepast enthousiasme, en toch ook een kinderlijke nieuwsgierigheid, opende ik mijn eerste koekje; experience is what you get, when you don’t get what you want. Boem, die was raak, daar kon ik niet omheen. Sterker nog, ik zit er middenin! Overigens, in toeval geloof ik niet. Ik pakte het koekje, de boodschap was voor mij, dat was duidelijk.
Eerder heb ik eens geschreven het vak van adjunct-directeur ontzettend leuk te vinden. Dit deels vanwege mijn “lastige” positie in het team; ik ben direct leidinggevende, maar met nog een directeur boven mij, aan wie ik verantwoording moet afleggen. Ik voer een besluit uit, waar ik niet altijd 100% achter sta, wel moet ik het besluit dragen. Manoeuvreren is voor mij het juiste woord, overigens in een ruimte waarin ik zelf weer kan sturen, kan verkleinen en vergroten. Voeg daar een grote hoeveelheid  ambitie, een eetlepel eigenwijsheid en een snufje ongeduld aan toe en je weet waar ik sta.

Soms krijg ik wat ik wil, maar altijd krijg ik wat ik nodig heb; experience, ervaring.
Ik ben in ontwikkeling en daarmee zoekende. Met een grote zak op mijn rug blijf ik zoeken, altijd, op zoek naar meer, anders en beter. Ik zoek het avontuur en maak verhalen, altijd tevreden terugkijkend naar de foto’s die zijn gemaakt.